Zapytałem babcię, że Sanghanch miał pewnego dnia, a ona się roześmiała. Canhanhcharę? Nos.
Mówi się, że najstarszy znany koktajl na Kubie, który sięga (lub wcześniej) z dziesięciu lat wojny pod koniec XIX wieku, kiedy kubańscy partyzanci, znani jako Mambises, zaczęli walczyć o Hiszpanię o niepodległość. Miał to być napój uzdrawiający, w równych częściach praktyczności i magii i prawdopodobnie podawany na gorący, z łatwo dostępnymi składnikami polowymi, takimi jak laska -teus, cytryna i miód, miód. Daiquiri typ. Służy do leczenia przeziębienia.
Moja babcia była dość chroniona, kiedy dorastała. W latach 60. opuścił Kubę jako młoda żona i matka i nigdy nie oglądał się za siebie. W czasach choroby odpowiedź na wszystko dla niej (wciąż) Vicks Vaporub, miejscowe amerykańskie rozwiązanie z mentolą i eukaliptusem. Nic dziwnego, że nigdy nie słyszałem o Canchah. Większość Kubańczyków, o których wspomniałem, ma podobną sceptyczną odpowiedź.
Natalie Beltrán i Andrew Tyree, dobra para nastroju, wprowadzili mnie do Cangárica, dobrej parę Los Angeles, która założyła wybrzeże w Costa, zanurzalną firmę turystyczną, która dostosowuje się do głębokich podróży do krajów takich jak Peru, Mexico, Kolumbii i Kuba. Podróż Kutova zwykle zaczyna się w starożytnej Hawanie, ale zawsze przenosi się do Trynidadu przez jedną lub dwie noce, około czterech godzin samochodem.
Kiedy zabierzemy naszą grupę do kolonialnego miasta Trynidad, nic nie zacznie się odwiedzać lepiej niż świeży canchanch. Jest orzeźwiający, ale uderza i sprawia, że tańczysz w krótkim czasie, mówi Natalie.
Założony przez hiszpańskiego zdobywcę Diego Velázqueza de Cuéllar, prosperował w okresie kolonialnym i był bogaty w pracę zniewolonych Afrykanów pracujących nad plantacjami cukru. Bogaci europejscy właściciele zbudowali wiele historycznie zachowanych budynków i zabezpieczyli status Trynidadu jako witryny światowego dziedzictwa UNESCO w 1988 roku. Jest to miasto, w którym większość barów służy Sanghanchrare, używając niektórych przepisów do oczekiwania lub strażaka. Zasadniczo jest to tylko rum w najbardziej izolowanym stanie: sok z trzciny cukrowej, który był fermentowany i zawiera objętość od 29% do 60% alkoholu.
Wiem, że napój był wstępnie kolonialny i docenił tubylców Taina, mówi Natalie. Słyszałem, że pili z dyniami, ale istnieje rodzina Oleiros, która teraz produkuje naczynia z gliniastą dynią. W Trinidad Leir pochodzi z szóstej generacji.
Naczynia nazywane są gliniastymi kubkami, z wyjątkiem podstawy lub łodyg. Człowiek znany w całym mieście, taki jak Chichi, to garncarz, który produkuje sztukę w filiżankach bez pasków, a następnie robi i z dumą serwuje koktajl dla gości. Ale to nie jedyny. W Trynidadzie kompletny bar w Trynidadu, który jest poświęcony drinkowi i nazwany Taberna La Sangharara, nie może być popiersie. Ponadto w Taberna i prawie wszystkich miejscach, w których często dodam w tym mieście w tym mieście.
Myślę, że ważne jest, aby pamiętać, że w produkcji tego koktajlu można uzyskać twórcze swobody, chyba że odejdzie od oryginału, a jeśli jego jedynym celem jest wyleczenie się z choroby lub zabranie go na parkiet.
6 koktajli kubańskich do picia teraz
Powiązany artykuł Szef kuchni (Utrzymaj ekran) Składniki
-
1 1/2 PSA Szczelina o Ron Branco
-
1 Pięć. Naprawiono na czas
-
1/2 onza Miód
-
1 start Soda klubowa
-
Udekorować: Pięć wedge
Kroki
-
Dodaj rum, sok z szlamu cytrynowego i miód, aż lód się zmieszał i wstrząśnij, aż się powiedzie.
-
Odcedź szklankę gliny lub szkła pełnego świeżego lodu.
-
Pokryj odrobiną sody klubowej.
-
Udekoruj klinem cytrynowym.
