Człowiek, który rozlewa mezcal obok stylu filipińskiego. Pedro Jiménez
Na początku tego roku Tito Pin-Pérez umieścił siedem butelek meksykańskich duchów w kształcie baru, który wykazał destylowaną różnorodność kraju, w tym kolej, ospę, sotol, bacanora, Oaxacan Mezcal, tequila i Tuxca. Najpierw nalał małą szklankę smokingu, a następnie prześlizgnął się przez bar. Tuxca, powiedział, jest właściwie dziadkiem wszystkich tych duchów.
Kelner w Nowym Jorku przez profesjonalistów Pin-Pérez przeprowadził się do Meksyku podczas pandemii, a teraz nadzoruje programy barowe e Belka , gdzie ich listy selekcji i koktajl duchów odzwierciedlają ich wykształcenie i doświadczenie, które odbywają się z meksykańskimi duchami. Obejmuje to bardzo popularne duchy, takie jak Tequila i Mezcal, a także szereg innych agawy duchów, takich jak Bacanora, Raill i sąsiedni Sotol. Ale to Tuxca, który odblokował dla niego historię Mezcal.
To pomogło mi zrozumieć, jak wszystko jest połączone, mówi pin-pérez.
Są owadami . Butelka, którą udostępnił, zawiera kilka kluczy tej historii w swoim wydawnictwie: Ręczne szlifowanie (Ziemia), Fermentacja kamienia wulkanicznego (fermentowany w kamieniu wulkanicznym), Jalisco agawa do sul destylowana (Agawa destylat z południowych śmieci) i Filipińska gorzelnia (Wciąż filipińskie).
Jest to ostatni z tych deskryptorów, który oferuje głębszą wizję historii meksykańskiej destylacji. Jest to historia, która łączy prawie pięć stuleci destylacji w Meksyku z komercyjną ścieżką Oceanu Spokojnego, która minęła 8500 mil oceanu i filipińskich żeglarzy, którzy wprowadzili fotografie i techniki produkcyjne wyłącznie do regionu Ameryki Środkowej. Jest to historia, która kontrastuje z kolonializmem: dowód starożytnych praktyk, rdzenną pomysłowość i wzajemny opór.
Zmiana rozlania destylacji mezcal w glinianym pojemniku. Pedro Jiménez
Transpakowe pochodzenie meksykańskiej destylacji
Pierwotni Meksykanie dorastali agawa od stuleci, zanim Hiszpanie pojawili się za nimi w 1519 roku. Gotowali i fermentowali ananasy ze względu na ich utrzymanie. Pili łagodną alkoholową pulque, wykonaną z fermentacji rośliny SAP. Ale nie byli karmione przez nektar w Mezcal (a przynajmniej nie ma ostatecznego testu przed destylacją knofombijską, ale więcej o tym później). Istnieją jednak prawie przekonujące dowody, że sami Hiszpanie nie zostali destylowani do Meksyku. Zamiast tego próbowali z nim walczyć.
W 1565 r., Nieco ponad cztery dekady po tym, jak imperium Astat upadło na Hernán Cortés i ich żołnierzy, Hiszpanie podbili Filipiny. W tym samym roku Hiszpania założyła 12 000 mil na trasie komercyjnej Manila Galleon na całym Oceanie Spokojnym, który związał się z Manillą i Acapul. Przez 250 lat transportowali przyprawy, jedwab, porcelanę i kolejną ilość Azji, zanim wrócili z Meksyku z nowym srebrnym światem.
[Kiedy przybyli, czasami wszystkie zespoły opuściły statek i pustynię, a następnie zmieszały się z miejscową populacją. Jest to dowód okrucieństwa hiszpańskiego kolonializmu.
- Rudy Guevarra Jr., profesor studiów amerykańskich na Azji Pacyfiku na State University of Arizona.
Na początku 1600 r. Kwalifikowani filipińscy żeglarze składali się z większości z tych 100 do 350 męskich drużyn. Niektórzy byli niewolnikami, a inni słabo opłacani i wszyscy mieli ogromne trudności na pokładzie. Zespoły cierpiały z powodu padania, głodu i odwodnienia. Nie było dostępnych odpowiednich ubrań, a przybycie do Meksyku na żywo nie było danymi. Dopiero w 1620 r. Stracili dwie załogi Galleon 99 i 105 ludzi, ich ciała zostały wyrzucone za burtę.
[Po przybyciu] Czasami całe zespoły opuściły statek i pustynię, a następnie mieszały się z lokalną ludnością, mówi Rudy Guevarra Jr., profesor azjatyckich studiów Pacyfiku na University of Arizona. Jest to dowód okrucieństwa hiszpańskiego kolonializmu.
Naukowcy szacują, że w erze Galleon założyło 75 000 Filipin w zachodnim Meksyku. Według badań Guevarra poślubili meksykańskie rodziny i mieszali się ze społecznością równie mrocznych ludzi i mieszaną rasą, która miała hiszpańskie nazwiska i praktykowały katolicyzm. Z drugiej strony powstała duża wymiana kulturalna, która jest nadal widoczna w miejscach takich jak Acapulco i Colima.
Filipiny, między innymi pokarmami, wprowadzone do Meksyku Tamarindo, ryżu, Manila Mango i kokosów. Kokosy, które przynieśli w 1569 roku, byłyby najbardziej konsekwentne.
Jimber V Agave Fields. Pedro Jiménez
Pierwszy destylacja z Meksyku
Filipiny miały podobny związek z dłonią kokosową do Meksykanów z rodzinną agawą. Filipiny wykorzystały prześcieradła do odzieży, schronienia i narzędzi. Zjadły mięso i mleko kokosowe, pili wodę i wykorzystali kilka części drzewa do celów leczniczych.
Filipiny sfermentowały miazga Palmeira w rurce o niskiej zawartości alkoholu, takiej jak meksykańska pulque, którą nadal można kupić na ulicach Colima. Rano rurka jest wytwarzana w czasie słodko i często lubi; Po południu rura ma bardziej wyraźny fermentowany smak i jest pokryty orzeszkami ziemnymi, syropem i owocami. Filipiny również zmieniły rurkę na ocet. Do produkcji Tate, zasadniczo pikantnej meksykańskiej marynaty, gotowania w wieprzowinie, chille i aromatycznej kolimie w occie kokosowym.
Filipińscy żeglarze wprowadzili tę technologię do destylacji Tuba w Lambanog, znanej w Meksyku jako wino kokosowe. Filipińskie noworodki założyły farmę palmowe kokosowe, a wino kokosowe wkrótce stało się najważniejszym handlem w Colima. W 1631 r. Miasto wyprodukowało 262 000 litrów materiału, a jako działalność wydobywcza w północnym Meksyku wino kokosowe pomogło karmić pracę swoich pracowników.
Ta kolonialna zupa okoliczności, które Mezcal, jak wiemy dzisiaj, została stworzona dzisiaj. Wszystkie zidentyfikowane dowody sugerują, że destylacja agawy została utworzona w celu dostosowania procesu destylacji oletin kokosowych w Colima, pisząc Zisumbo-Valarreal i Patricia Colunga-Garcíamarin w kamieniu milowym z 2008 roku Do nauki .
W porównaniu do arabskich fotografii alembicznych używanych przez Hiszpanów, filipiński rustykalny obiekt pozostaje. W Meksyku znajduje się pusty bagażnik drzewa, większość drzewa parowego, które jest połączone po obu stronach z miedzianą miską. Kokosowe gorzelnatory wina dodali dolną miskę i rozgrzały nad ogniem. Płyn włączył parę, wsiadł do działki i napotkał miedzianą miskę, na której krążyła zimna woda. Opary zostały podsumowane i wpadły w krople na drewnianą dolinę i na górze na glinianym statku. Distilatory kilkakrotnie powtórzyły ten proces, aby uzyskać idealny test i kompozycję.
Zizumbo-Vallarreal i Colunga-Garcíamaamarine Study, a także Paulina Machuca w 2018 roku w 2018 roku Wino Cocos w nowej Hiszpanii Pila pokazuje, że Filipiny podzieliły się tą technologią ze swoimi nowymi sąsiadami oraz rdzennymi i mieszanymi rodzinami. Jeśli ten proces destylacji działał dla Tuba, po co fermentowana agawa?
Oryginalny filipiński styl jest nadal oparty na bagażniku Perot Tree i ceglanego piekarnika w dyspensacji Ballancana. Izmael Gome
Urodził się współczesny mezcal
Spośród 38 pubów lub gorzelni Zizumbo-Villareal i Colunga-Garcíamaamarin, udokumentowane w południowym Jalisco, 24 miało pobliskie lasy kokosowe. Zespół badawczy znalazł również największą różnorodność agawy w południowym Jalisco jak w północnej tequili i opisał region w pobliżu wulkanu Colima Solcano Rdzeń różnorodności genetycznej agawy.
W ramach tysiąclecia rdzenni Meksykanie w tym obszarze wybrali określone odmiany agawy odpowiednie do produkcji Pulc. Agave ugotowana w kamiennych studniach złamała ananasy z młotami i pulque fermentowaną w dobrze wyrzeźbionej skale w wulkanicznej skale. Następnie ten wiek stwierdził, że fotografie dostosowały się do filipińskiego stylu, który wylądował na pobliskich krawędziach.
Pierwsza udokumentowana wiadomość znana z destylacji agawy pochodzi od hiszpańskiego duchownego w 1619 r., Który mówi o Mexcale jako rodzimym napoju wykonanym na wybrzeżu i zachodnich górach Nayarita Sierra Madre. Mezcal destylacja podróżowała na północ i południe na przestarzałe trasy komercyjne, a wraz z winem kokosowym stała się zagrożeniem ekonomicznym dla importu hiszpańskiej brandy.
Guevarra mówi, że Hiszpanie nie zamierzali być rodzajem zbieżności międzyrasowej, która miała miejsce między rdzennymi i mieszanymi i meksykańskimi Filipinami. Kiedy społeczność ta zaczęła sprzedawać własne nastroje i konkurować z Hiszpanami, ten nieprzewidziany wpływ na kulturę.
Od 1603 r. Siły kolonialne ogłosiły serię zakazów w winie kokosowej i mezcal, aw XVIII wieku przemysł winiarski zniknął. Z drugiej strony destylacja agawy była tajemna u podnóża wulkanu Colima i nadal rozprzestrzeniła się zgodnie z Zizumbo-Villareal i Coungar-Garcioamarin. Podziemna fermentacja w studniach wulkanicznych była łatwo ukryta, a lekkie Filipiny mogły łatwo zdemontować i poruszać się. A agawa, myślenie, dzikie i obfite, miało znacznie większe znaczenie kulturowe w Meksyku niż dłonie świeżo wyprodukowanych rąk kokosowych.
Há um grande argumento e controvérsia em torno da idéia de destilação pré-hispânica e muito debate entre os acadêmicos\\\. Mas mesmo que a Agave estivesse sendo destilada no México, o sistema filipino mudou a maneira como destilamos\\\.
- Pedro Jiménez, właściciel, Mesonte
Podstawowe ostrzeżenie o obserwacji: Dochodzenie wciąż trwa, czy destylacja może istnieć w pojemniku w Meksyku. Chociaż nie ma pisemnego zapisu, dokumentu, Mezcal z zachodniego Meksyku i destylacja przed latynoskim , pokazuje, że destylacja była przynajmniej możliwa. Patricia Collaga-Garcímarin i jej koledzy współpracowali z rzemieślnikami w celu przywrócenia statków w wieku 3500 lat, które znaleziono w SOP Colim i miały szczególne podobieństwo do pierwszych chińskich zdjęć. Mezcalero był odpowiedzialny za uczynienie Mezcal w kilku stylach schronisk, a w przypadku pojemników glinianych zespół z powodzeniem wyprodukował od 1½ do 2½ i 2½ jaguar destylowaną agawę, która ma stać się wyłącznym napojem elity społecznej w ścisłym kontekście świątecznym.
Há um grande argumento e controvérsia em torno da idéia de destilação pré-hispânica e muito debate entre acadêmicos, diz Pedro Jimenez, fundador da Znany , organizacja, która broni duchów agawy. Ale mimo że agawa była destylowana w Meksyku, system filipiński zmienił sposób, w jaki sama się dystansuje.
Są owadami bearing a label stating its production methods e lineage. Uprzejmość
Co to jest Tuxca do historii
Tuxca jest rodzajem drzwi wejściowych do historii meksykańskiej destylacji z powodu geografii. Miasto Tuxcaacuesco (oraz region i rzeka o tej samej nazwie) znajduje się w południowym Jalisco, na dole wulkanu Colima, i jest prawie pewne, że kołyska współczesnego mezcal jest oceniana. Chwilę później, mówi Jiménez, mieszkańcy Colima zaczęli nazywać ducha agawy w Tuxacacesco Tuxca.
Jednak Jiménez ostrzega również przed zmieszaną historią z tym, co jest dzisiaj w butelkach. Nie wszyscy w regionie nazywają swoje smoking mezcal i nie ma określonego znaczącego stylu.
Widziałem, że wiele publikacji twierdzi, że Tuxca ma określony smak lub powinien być wykonywany z niektórymi rodzajami agawy, ale błędem jest skupienie się na narzędziach i materiałach, mówi Jiménez. Dotyczy to wiedzy i dziedzictwa tego miejsca oraz pewnego sposobu pracy.
Do jego Balnan Tag, Ismael Gómez współpracuje z Ignacio Juárez, tradycyjnym producentem El Grullo Tuxca. Juarez jest obok góry i wygląda podobnie do swoich przodków XVI wieku. Horra Piñas w Stone Wells, miażdży je młotami i fermentowany w wulkanicznych studniach przed użyciem Filipiny, która wciąż znajduje się w bagażniku STEM.
Co to jest Tuxca Tuxca? Nie wiem. Musisz zapytać kierowcę Mezcalero.
—Shael Gómez, właściciel, Balanan
W Colima, Gerardo Villegas od 100 do 200 litrów Tuxca miesięcznie Sztuka sztuki Sklni, dystrybuowane głównie do restauracji w Meksyku. Nauczył się sklepu biznesowego mentora, używa odmian lokalnej Agava i zależy od naturalnej fermentacji, chociaż fermentował w drewnianych sklepieniach zamiast pod ziemią.
Nawet przy połączeniu z początkowym mezcal Tuxca nie jest oficjalnie klasyfikowana jako jeden. Zamiast tego producenci muszą zidentyfikować smoking jako destylat agawy. Villegas chciałby, aby Tuxca otrzymała wyznanie chronionego pochodzenia, takiego jak Raill lub Tequila. Mezcal, mówi, że urodził się w Colima i jest to historia warta kodowania.
Gomez widzi rzeczy inaczej. Nazwy pochodzenia są w naturze europejskie i kolonialne. Są czarno -białe i nie odzwierciedlają sposobu, w jaki pierwotni Meksykanie dzielą się informacjami i tradycjami.
Co robi Tuxca? Esmoquin ? Mówi Gomez. Nie wiem. Musisz zapytać kierowcę Mezcalero.
Meksyk Mexcal do tej pory wylał tradycyjny filipiński styl. Po lewej: Mesonte / Pight: Pedro Jiménez
Mezcal jako wzajemny opór
Rejestracja historii Mezcal wciąż ma dziury, a jego przyszłość powstaje według niesamowitego wymogu i niepewnej ery braku Agav.
Ale wiemy, że z agawy duchów Colima rozprzestrzenianie się wszędzie w Meksyku, a także na Filipinach i na Filipinach. Filipiny rozprzestrzeniły się i trwały po drodze Podróż Chin (Chińska droga) do Oaxaca, Puebla, Michoacan, Jalisco, Puerto Vallarta, Guanajuato, Vera Cruz i Mexico City, mówi Guevarra. Osiedlili się również w niskiej i wysokiej Kalifornii.
Wkład Filipin w Mezcal w pewnym stopniu zniknął, gdy rodzimy Meksykanie przejęli większość destylacji, a Filipiny rozprzestrzeniły się w kulturze Meksyku. W Wino Cocos teraz Przestrzeń Machuca wskazuje, że w 1684 r. Filipiny zniknęły z parafii w Caxitlane i CHAMILA, COLIMA CITES. Nie poruszyli się, byli teraz uważani za meksykańskie dla parafii. Ponadto Machuca napisał w ciągu pierwszych dwóch dekad XVIII wieku. Filipiny pracowali już jako winiarzy w kostiumach Colmima, ponieważ jego miejsce zajęli rdzenni i wolni Indianie.
Wybór Obfusant w historii Mezcal zdominował wieki tequili, ducha z silną hiszpańską marką. Tequila Mezcaleros używał ceglanych rurek zamiast kamiennych studni. Zaakceptowali Tahona lub Kamienne Wheels zaprojektowane ze zwierzętami w celu zmiażdżenia ananasów i wprowadzania obrazów destylacyjnych. José Gómez Cuervo, początkowy producent, pracował również jako gubernator Jalisco. W tequili Mazcal był już tajny lub prześladowany, ale stał się częścią silnej kolonialnej historii.
Jednak Guevarra nadal postrzega produkcję mezcal jako silny związek między uciskanymi ludźmi.
Compartilhar e trocar idéias não é apenas uma maneira indígena de fazer as coisas, mas também uma resposta às maneiras pelas quais o colonialismo impõe e tenta substituir, diz Guevarra\\\. Reunir -se era sua própria forma de resistência\\\.
