Richard Seale.
W dziedzinie napojów jest wiele mitów. Duchy to nie tylko produkty, które trzymasz w ręku, ale także wyobrażone ideały zbudowane ze starożytnych przepisów pobranych z notebooka dziadków, przepływ światła, który przechodzi z wnętrza i starych pokoleń.
Istnieje wielka atrakcja w narracji historycznej, ale dla fanów prawdziwych duchów życie codzienne powinno być równie interesujące. W rzeczywistości duchy są produkowane przez zespoły wysoko wyszkolonych ekspertów, którzy powinni stale podejmować decyzje. Dramat Dusty przepis może być inspiracją, ale producenci nadal potrzebują regulacji odmian produktu rolnego.
Cztery troski W parafii San Filip de Barbados jest to idealne środowisko dla każdej romantycznej historii rumu. Znajduje się między trzciną cukrową i jest kompleksem, który przesuwa się z budynków, z oryginalnego kamiennego bloku, pełnego tradycji cukru wzdłuż brody na falistych ścianach stali z warsztatów i magazynów.
Ale mistrzostwo i oświetlenie Richarda Seale'a są pragmatycznym człowiekiem. Przestudiuj historię nie dla jego legendy, ale tego, czego może go nauczyć o tym, jak robić Ron. Wydaje się, że działa, ponieważ oferty Foursquare są powszechnie posiadane przez rum, prywatnych i specjalistów. Prestiżowy Międzynarodowe wezwanie międzynarodowych duchów 2017 Zachodnia szóstka z 12 złotych medali w Ron na Foursquare, która jest tylko ostatnim z wielu komplementów.
Kaliber rumu Foursquare mówi sam za siebie, ale jako środek ostrożności, widzi za to. Stał się składającym wokal składający się z większej przejrzystości procesów stosowanych w tworzeniu Ron i tego, jakie komponenty są wytwarzane. W świecie, w którym zmienia się marketing, czasami przekracza wiedzę produkcyjną, niektórzy zaatakowali ich puryzm. Ale Seale postrzega swoje podejście jako naturalny porządek rzeczy.
Uratował Fensquare.
To niefortunne, że muszę nawet powiedzieć, że jestem purystą, mówi, że siedzi w swoim skromnym biurze w fabryce. Seale wskazuje, że następują tylko stare standardy.
Najpierw używamy tradycyjnych metod. Nadal używamy patelni, a nawet naszej kolumny; Jest to ta sama zasada, co kawa, która jest tu od 200 lat. Po drugie, nie daję rumu.
Odnosi się, że lekarz dodaje cukier, który rozważa główne przestępstwo przeciwko rumowi. Jest to powszechnie praktykowana strategia w produkcji rumu i niektórych producentów wraz z rumem do 50 gramów cukru na litr.
Ed Hamilton, założyciel Ministerstwo Rona Kolekcja Karaibów Ron jest zwykle bezpośrednia: producenci i miksery, które dodają cukier, próbują ukryć swój produkt. Dobry rum nie potrzebuje zagregowanego cukru.
Istnieje od dawna ustalona tradycja dodawania cukru na późną scenę, Knowow jako dawkę, w produkcji szampana i brandy. W rezultacie, gdy Alexandre Gabriel, właściciel i mikser dostawcy brandy Ferrand , Przymocowanie rumu karaibskiego przyniosło tę praktykę. Dziś oferuje różne rum pod marką sadzenia, która obejmuje wiele wysp i procedur destylacji karaibskich.
Richard Seale.
Piękno rumu to jej bogactwo i różnorodność kultury i smaku smaku, mówi Gabriel. Podobnie jak kultury dużych win, jest bardzo żywy. Czystość wskazuje dla niego monochromatyczny produkt. Izolowany duch lub czysty duch jest przeciwieństwem wielkiego rumu, który musi być dumny z fantastycznego i innego smaku.
Oczywiście rum jest wykonany z trzciny cukrowej, w okolicy i nie należy go aromatyzować za pomocą substancji aromatycznych. To jest w górę. Czy to oznacza, że rum nie powinien starzeć się w drewnianej specjalizacji, ponieważ dodaje smak, który nie pochodzi z trzciny lub melasy? Co powiesz na użycie beczki Jerez lub Puerto?
Ponieważ rum i cukier są ze sobą powiązane, dla wielu producentów sensowne było użycie autentycznego lokalnego cukru karaibskiego z rumem po destylacji zamiast smaku dębu europejskiego lub amerykańskiego, które od dawna były przechowywane w delikatesach, mówi Gabriel. Jest to część spadku rumu. W Gabriel sadzących rumy dawka występuje u niektórych, ale nie w innych, w zależności od tego, co uważa za konieczne, aby świecić najlepszego smaku.
Seale nie wymaga końca korzyści lub innej praktyki. Sugeruje większą przezroczystość tego, co jest w butelce i jakie procedury zostały tam zastosowane. Na przykład Gabriel otworzył się, aby utrzymać dawkę w swoim zestawie narzędzi, ale nie jest to jeszcze zasada dla producentów, z których wielu dodaje o wiele więcej cukru niż najsłodszy rum w sadzeniu.
Wielu ludzi marketingowych uważa, że Sweet sprzedaje się lepiej, mówi Hamilton. Może się to zdarzyć w krótkim okresie, ale wielu jest słodzonych do tego stopnia, że nie są już rumem, ale duchem rumu.
Distillería Foursquare.
Być może zaniedbanie rozprzestrzeniania się dodatków wynika z często powtarzającego się pomysłu, że Rum nie ma zasad. To zdanie osłabia Seale. Wygląda tak uwodzicielsko: nie ogranicza niczego bez zasad, mówi Seale. Zakręty. Ponieważ nie są to reguły restrykcyjne; Są to standardy tożsamości. Nikt nie uniemożliwia nikomu nic. Produkuje jakąkolwiek markę, którą chcesz we Francji, ale nie możesz jej nazwać, chyba że znajdziesz zasady.
Dlaczego więc nie podobny standard dla rumu? Ludzie myślą, że zasady zostały ustalone, a potem wyszedłeś i zrobiłeś rum, ale jest to odwrotnie. Robiliśmy te rzeczy przez 300 lat, a potem napisaliśmy, co to było.
Ale ponieważ Ron jest produkowany w wielu krajach, z których każdy ma swoje własne standardy krajowe, nie ma ogólnego standardu dla kategorii RUM.
Sposobem na śledzenie jest podejściem francuskim. Na przykład, podobnie jak Martinica, region Karaibów we Francji, jego lokalny rhum rolniczy stał się chronionym oznaczeniem, takim jak szampan lub brandy, a nawet Roquefort lub Camembert Syes. Nazwa D'Olitín Controllee (lub AOC) opiera się na koncepcji, że geografia, klimat, gleba i lokalne tradycje, określa cechy produktu.
Podczas gdy więcej krajów Ron rozważa własne chronione etykiety geograficzne, jest to również zalecane przez system klasyfikacji, który pomógł rozwinąć się z Luca Garca, Rum Bottler, Zły czas . Niniejsza propozycja identyfikuje arcypisera pochodzenia, rodzaje używanych zdjęć, niezależnie od tego, czy produkt rozpoczął się od melasy, czy trzciny cukrowej, obszaru i czy zastosowano mieszaninę. (Zwłaszcza system klasyfikacji nie zawiera dawki. Ponieważ nomenklatura koncentruje się na dobrowolnym dodatku do etykiet, jest mało prawdopodobne, aby znaki, które nie ujawniły jeszcze tych informacji
Richard Seale No Foursquare Warehouse.
Klasyfikacja Garge i Seale zapewnia więcej śladów niż doświadczeni konsumenci muszą zrozumieć, w jaki sposób butelka odpowiada własnym preferencjom. Jednak niektórzy w tym sektorze uważają, że system należy zbadać, aby znaleźć szeroką akceptację.
Gabriel mówi, że Luca proponuje klasyfikację opartą na metodach destylacji. Ta klasyfikacja nie rozumie każdego konsumenta. Terminologia utworzona dla tej klasyfikacji jest zapożyczona głównie z kultury i terminologii whisky i za to jestem smutny. Myślę, że powinniśmy wydobyć z bogatej kultury rumu zamiast whisky.
Whisky World znalazł już sposoby rozwiązania tych problemów. Jak mówi moja dziewczyna Luca: „Wyobraź sobie, że Dambuie, Macallan i Ballantine są w tej samej nazwie, żarty w Seale. Szkockie picie może z łatwością powiedzieć, że różnica między tymi trzema produktami, ale z obecnym etykietą Rona, likwiarem rumu, gorzelnikiem i mieszanym rumem to tylko rum.
Jednak w przypadku wielu zaangażowanych i namiętnych producentów, Seale mówi, nagle jesteśmy zainteresowani rozmową o tradycyjnych i czystych rumach.
Opowiada historię Wielkiej Spicery. Jego kierownictwo chwalił się korzystaniem z grup centralnych do dokładnego tworzenia tego, czego chcą klienci. Powiedział im, że robimy dokładnie odwrotnie. Robimy to, co lubimy, a następnie próbujemy znaleźć kogoś, kto pije.
